De afgelopen weken, maanden, mag ik wel zeggen dat ik fysiek zeker vooruit ben gegaan. Van lopen achter de rollator, naar voorzichtig stukjes ‘los’ lopen en zelfs naar fysiofitness, waar ik nu met ruim een kwartier wandelen, toch al 1 km heb afgelegd, en ik fiets zelfs al wat langere afstanden.
Tot vandaag, vandaag schreeuwt mijn lichaam om rust, pauze, het is wel welletjes. En dat is dan ook wat ik vandaag ga doen.
De aardappels zijn geschild, groente staat klaar. In het huishouden hoef ik niets meer te doen als het even kan.
Mijn dagelijkse oefeningen heb ik allang al gedaan (chi neng, fysio-oefeningen). En ik heb ook al een kleine wandelingetje gemaakt. Niet ver, maar dat hoefde ook niet. Ik hoefde alleen maar de bushalte, waar de bus al spoedig kwam, naar de halte waar ik op een andere bus kon overstappen, en dan weer uitstappen bij de bushalte vlak bij de tandarts….. shake shake, nu ben ik zeker niet bang voor de tandarts, maar ik wel vreselijk als ik verdoofd ben en dan alleen wordt gelaten om deze goed in te laten werken.
Nu ja, deze keer werd ik niet alleen gelaten. Ik was slim genoeg om de assistente wat te vragen en zo de tijd door te komen, totdat de tandarts kwam om het gaatje te boren. Het was zo gepiept, en het schudden was ik ook al snel kwijt.
De bus was wederom vlot bij de halte, net zoals bij de overstapbus terug naar huis. En in deze bus, trof ik met een immigrante aan de praat en ik voelde sterk dat ik haar mede te delen dat ik op zoek ben naar een hulp voor in huis, schoonmaak werk enzo, omdat de laatste me los heeft gelaten.
En warempel, ze kon wel iemand. Uit Sudan. Ze gaat voor mij vragen of deze vrouw interesse heeft om mij tot hulp te zijn.
hihi, we zaten zo te kletsen dat we bijna vergaten uit te stappen.

En nu heb ik dit blog gemaakt, om m’n verhaal kwijt te kunnen en de tijd te doden voor ik mijn ‘kruiden’ mag innemen. Wanneer ik weer een blog maak weet ik niet. Achter de pc zitten is erg vermoeiend voor m’n ogen. Had ik voorheen al het ‘wit’ om kunnen zetten naar een lichtgroen, is nu alles weer felwit. Wellicht dat het me straks wel gaat lukken, als ik even op bed heb gelegen.

In ieder geval doe ik het vanaf nu rustig aan. snnnurrrrkkk